Friday, January 16, 2026

ფრიდრიხ მერცის ახალი ორდოლიბერალური მანიფესტი, დაახლოება აშშ-ს განახლებულ მიდგომებთან და გაკვეთილები საქართველოსთვის

პაატა შეშელიძე




შესავალი

ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის თავმჯდომარის, კანცლერ ფრიდრიხ მერცის მიერ 2026 წლის 14 იანვარს აღმოსავლეთ გერმანიაში, საქსონია-ანჰალტში, ჰალე-დესაუს მრეწველობისა და სავაჭრო პალატისა და ჰალეს ხელოსანთა პალატის საახალწლო მიღებაზე გაკეთებული სტრატეგიული განცხადებები კლასიკური ლიბერალურ-კონსერვატიული ხასიათისაა და გერმანიისთვის სიმბოლური ორდოლიბერალური მანიფესტის სახე მიიღო. ამ პროცესებზე თვალის მიდევნება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია საქართველოსთვის, რადგან გერმანიის ეკონომიკური კურსის ცვლილება პირდაპირ გავლენას ახდენს ევროპულ სტანდარტებსა და იმ ეკონომიკურ მოდელზე, რომლისკენაც ჩვენი ქვეყანა ევროინტეგრაციის გზაზე მიისწრაფვის. მერცის რიტორიკა და ეკონომიკური აქცენტები წარმოადგენს დაბრუნებას ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის (CDU) ფესვებთან — ლუდვიგ ერჰარდისეულ ტრადიციასთან. ეს ხედვა პირდაპირ ეფუძნება ლუდვიგ ერჰარდის (გერმანიის ეკონომიკის მინისტრი 1949-1963 წლებში, ქვეყნის მეორე კანცლერი 1963-1966 წლებში, ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის თავმჯდომარე 1966-1967 წლებში და „გერმანული ეკონომიკური სასწაულის“ მამა) იდეებსა და მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი გერმანიის ეკონომიკური აღორძინების ფუნდამენტურ პრინციპებს.

ეს ხედვა მკვეთრად უპირისპირდება ბოლო წლების „სახელმწიფო ინტერვენციონიზმს“ და ეყრდნობა რწმენას, რომ სახელმწიფოს უპირველესი ვალდებულება არა რესურსების პირდაპირი გადანაწილება, არამედ მყარი სამართლებრივი ჩარჩოს (Ordnung) შექმნაა, სადაც ბიზნესი თავისუფლად იმოქმედებს. ხაზს უსვამს რა ფისკალურ დისციპლინას, ვალის აღების შეზღუდვასა და ინდივიდუალურ პასუხისმგებლობას, მერცი გვევლინება წესრიგზე ორიენტირებულ რეფორმატორად. მისი მიზანია ე.წ. „ეკონომიკური სასწაული 2.0“, რომელიც დაამსხვრევს ბოლო წლების სტაგნაციას და დაეფუძნება რწმენას, რომ სოციალური კეთილდღეობა მხოლოდ თავისუფალი ბაზრისა და ჯანსაღი კონკურენციის შედეგია.

ამ ხედვის აქტუალობას განაპირობებს არა მხოლოდ შიდა ეკონომიკური კრიზისი, არამედ გლობალური გეოპოლიტიკური ცვლილებები, სადაც გერმანიის ეკონომიკური სიმძლავრე მისი უსაფრთხოების მთავარ გარანტად მიიჩნევა. ნიშანდობლივია ასეთი გამოსვლის ადგილიც: ყოფილი გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის ამ რეგიონის ისტორიული ტრანსფორმაცია მიანიშნებს გერმანიის მზაობაზე მსგავსი მასშტაბის რეფორმებისთვის მთელი ქვეყნის მასშტაბით.

მერცის გამოსვლის ძირითადი ეკონომიკური საკითხები და მიდგომები

1. გერმანიის ბოლო პერიოდის ეკონომიკური მიღწევები

  • თემა: ეკონომიკური გაჯანსაღების პირველი ნიშნები.

  • ციტატა: „ინფლაციის მაჩვენებელი 2025 წლის ბოლოს ორ პროცენტზე დაბლა დაეცა... 2025 წელს დაარსებული სტარტაპების რაოდენობა წინა წელთან შედარებით მესამედით მეტი იყო... ჩვენ ვხედავთ ახალ სამუშაო ადგილებს ახალ კომპანიებში.“

  • რას ნიშნავს ეს? კანცლერი ხაზს უსვამს პოზიტიურ დინამიკას, რათა გააქარწყლოს პესიმისტური მოლოდინები. ინფლაციის კონტროლი და სამეწარმეო აქტივობის რეკორდული ზრდა მოწმობს, რომ გერმანული ბიზნესი, მიუხედავად გეოპოლიტიკური სირთულეებისა, ინარჩუნებს ადაპტაციის უნარს. მერცი ამ მიღწევებს განიხილავს როგორც საფუძველს შემდგომი სისტემური რეფორმებისთვის.

  • შესაძლო შედეგი: სამომხმარებლო მსყიდველობითი უნარის შენარჩუნება, ინვესტორთა ნდობის ამაღლება და ეკონომიკის სტრუქტურული გაახალგაზრდავება ახალი ინოვაციური საწარმოების ხარჯზე.

2. დერეგულაცია

  • თემა: ადმინისტრაციული ბარიერების მოხსნა.

  • ციტატა: „ბიუროკრატიული ხარჯებისგან, ანგარიშგების ვალდებულებებისა და მიწოდების ჯაჭვის მოთხოვნებისგან გათავისუფლება უკვე გადაწყვეტილია... რაც შესაძლებელი გახდა განსაკუთრებულ პირობებში ხიდის მშენებლობისას, უნდა გახდეს ნორმა მთელი გერმანიისთვის.“

  • რას ნიშნავს ეს? მერცი ბიუროკრატიას ეკონომიკის „შებოჭილობად“ განიხილავს. მისი მიდგომა ეფუძნება სახელმწიფოს როლის მინიმიზაციას ადმინისტრაციულ პროცესებში. დაგეგმარების დაჩქარების კანონი არის მცდელობა, რომ სახელმწიფო აპარატი აღარ იყოს ინვესტიციების შემაფერხებელი ფაქტორი.

  • შესაძლო შედეგი: საინვესტიციო ციკლის დაჩქარება, ინფრასტრუქტურის სწრაფი მოდერნიზაცია და კერძო სექტორისთვის ადმინისტრაციული ხარჯების მკვეთრი შემცირება.

3. შრომის სტიმულირება და პროდუქტიულობა

  • თემა: შრომის ბაზრის ეფექტიანობა.

  • ციტატა: „...ოთხდღიანი სამუშაო კვირა ვერ შეგვინარჩუნებს იმ კეთილდღეობას, რაც დღეს გვაქვს. ამიტომ, ჩვენ უნდა ვიმუშაოთ მეტი!... ჩვენ გვინდა შევქმნათ სტიმულები, რათა ადამიანებმა იმუშაონ უფრო დიდხანს.“

  • რას ნიშნავს ეს? კანცლერი ღიად უპირისპირდება თანამედროვე პოპულისტურ ტენდენციებს შრომის შემცირების შესახებ. ის საბაზრო ეკონომიკის ფუნდამენტურ პრინციპს უბრუნდება: კეთილდღეობა პირდაპირპროპორციულია შრომითი დანახარჯებისა და პროდუქტიულობის. საპენსიო ასაკის შემდეგ მუშაობის საგადასახადო წახალისება შრომის ბაზრის დეფიციტის შევსების საბაზრო მექანიზმია.

  • შესაძლო შედეგი: შრომითი რესურსის ზრდა, პროდუქტიულობის ამაღლება და სოციალური დაზღვევის სისტემების ფინანსური მდგრადობის შენარჩუნება დემოგრაფიული კრიზისის ფონზე.

4. საგადასახადო რეფორმა და კაპიტალის ფორმირება

  • თემა: საინვესტიციო გარემოს გაუმჯობესება.

  • ციტატა: „გერმანია მაღალი გადასახადების ქვეყანაა... 2025 წლის ივლისიდან ჩვენ ავამოქმედეთ ამორტიზაციის ყველაზე მაღალი შეღავათები, რაც კი ოდესმე ყოფილა: სამჯერ 30 პროცენტი 2025, 2026 და 2027 წლებში.“

  • რას ნიშნავს ეს? ეს არის „მიწოდების ეკონომიკის“ (Supply-side economics) კლასიკური მაგალითი. დაჩქარებული ამორტიზაცია ნიშნავს, რომ კომპანიებს მეტი თავისუფალი კაპიტალი რჩებათ რეინვესტირებისთვის. მერცის ხედვით, ეკონომიკური ზრდის მამოძრავებელი ძალა არა სახელმწიფო ხარჯები, არამედ კერძო კაპიტალის დაგროვება და მისი ეფექტიანი განთავსებაა.

  • შესაძლო შედეგი: ინდუსტრიული ბაზის ტექნოლოგიური განახლება, გერმანული პროდუქციის კონკურენტუნარიანობის ზრდა და გრძელვადიანი ეკონომიკური ზრდის ტემპის დაჩქარება.

5. ენერგეტიკული მედეგობა და ხარჯების ოპტიმიზაცია

  • თემა: ენერგეტიკული დამოუკიდებლობა.

  • ციტატა: „ჩვენ ვამცირებთ ენერგიის ფასებს... მაგრამ ჩვენ ვერ შევძლებთ მათ სუბსიდირებას გადასახადებიდან დაუსრულებლად. ჩვენ გვჭირდება ენერგიის წარმოების სიმძლავრეები.“

  • რას ნიშნავს ეს? მერცი აღიარებს, რომ სუბსიდიები არასაბაზრო მექანიზმია, ამიტომ მათ მხოლოდ გარდამავალ ინსტრუმენტად განიხილავს. მისი სტრატეგიული მიზანია მიწოდების გაზრდა (ენერგოგენერაცია), რაც საბაზრო წონასწორობის გზით დაწევს ფასებს.

  • შესაძლო შედეგი: ენერგეტიკული დამოუკიდებლობის ხარისხის ზრდა, ენერგოტევადი წარმოებების შენარჩუნება გერმანიაში და ფასების სტაბილიზაცია სუბსიდიების გარეშე.

6. საოჯახო ბიზნესის და Mittelstand-ის დაცვა

  • თემა: კერძო საკუთრების და ბიზნესის უწყვეტობა.

  • ციტატა: „არ მინდა, რომ ბიზნესის გადაცემა ოჯახის შიგნით კიდევ უფრო გართულდეს საგადასახადო ტვირთით... ჩვენ უნდა შევამსუბუქოთ ბიზნესის მემკვიდრეობით გადაცემა საგადასახადო თვალსაზრისით.“

  • რას ნიშნავს ეს? მერცი იცავს გერმანული ეკონომიკის ხერხემალს — Mittelstand-ს (მიტელშტანდი). ეს ტერმინი აღნიშნავს მცირე და საშუალო საწარმოებს, რომლებიც ხშირად საოჯახო მფლობელობაშია, გამოირჩევიან ვიწრო სპეციალიზაციით, ინოვაციურობითა და გრძელვადიანი ფინანსური სტაბილურობით. მერცის ხედვით, მემკვიდრეობის გადასახადის შემსუბუქება აუცილებელია კაპიტალის ფრაგმენტაციის თავიდან აცილებისა და ბიზნესის უწყვეტობისთვის.

  • შესაძლო შედეგი: სამუშაო ადგილების შენარჩუნება საშუალო ბიზნესში, კაპიტალის გადინების პრევენცია და გერმანიის, როგორც სტაბილური ბიზნეს-ლოკაციის რეპუტაციის განმტკიცება.

7. მიგრაცია და შრომითი რესურსები

  • თემა: შრომის ბაზრის ბალანსი.

  • ციტატა: „დიახ, ჩვენ გვინდა და უნდა შევამციროთ არალეგალური მიგრაცია... მაგრამ ჩვენ ასევე გვინდა და უნდა დავრჩეთ ქვეყნად, რომელიც მიესალმება ადამიანებს... თუ მათ სურთ მუშაობა და ჩვენს კეთილდღეობაში წვლილის შეტანა. ეს ერთი მედლის ორი მხარეა.“

  • რას ნიშნავს ეს? მერცი მიგრაციას განიხილავს არა მხოლოდ სოციალურ, არამედ წმინდა ეკონომიკურ ჭრილში. მისი პოზიცია ორმხრივია: მკაცრი კონტროლი არალეგალურ ნაკადებზე და სრული მხარდაჭერა კვალიფიციური კადრებისთვის. ეს არის საბაზრო მიდგომა — ქვეყნის ეკონომიკური რესურსის შევსება ხარისხიანი ადამიანური კაპიტალით.

  • შესაძლო შედეგი: კვალიფიციური მუშახელის დეფიციტის შემცირება, სოციალური დაძაბულობის კლება და ეკონომიკური ზრდის შენარჩუნება დემოგრაფიული კრიზისის პირობებში.

8. სტრუქტურული რეფორმები სოციალურ სისტემებში

  • თემა: გრძელვადიანი ფისკალური მდგრადობა.

  • ციტატა: „ჩვენ აუცილებლად გველოდება ძირითადი რეფორმები წელს პენსიის, ჯანმრთელობისა და გრძელვადიანი მოვლის დაზღვევის სისტემებში... ჩვენ გვაქვს მსოფლიოში მეორე ყველაზე ძვირადღირებული ჯანდაცვის სისტემა და მაინც უკმაყოფილონი ვართ.“

  • რას ნიშნავს ეს? მერცი აანონსებს რთულ, მაგრამ აუცილებელ რეფორმებს „ბები ბუმერების“ პენსიაზე გასვლის ფონზე. მისი მიზანია სისტემის ეფექტიანობის გაზრდა ხარჯების ოპტიმიზაციის გზით, რაც ტიპური ორდოლიბერალური მიდგომაა — სოციალური დაცვა უნდა იყოს მდგრადი და არა ბიუჯეტისთვის გამანადგურებელი.

  • შესაძლო შედეგი: სახელმწიფო ვალის ზრდის შეჩერება, ჯანდაცვის სერვისების ხარისხის გაუმჯობესება და სოციალური გარანტიების შენარჩუნება მომავალი თაობებისთვის.

9. ევროპული ერთიანობის ეკონომიკური განზომილება

  • თემა: ევროპული კონკურენტუნარიანობა.

  • ციტატა: „ევროკავშირმა უნდა გადაწყვიტოს... თუ როგორ შეგვიძლია მდგრადად გავაძლიეროთ და გავაუმჯობესოთ ევროპული ეკონომიკის კონკურენტუნარიანობა და ამით გერმანიის ეკონომიკაც.“

  • რას ნიშნავს ეს? მერცი ხაზს უსვამს, რომ გერმანიის წარმატება განუყოფელია ევროპის წარმატებისგან. მისი ინიციატივა სპეციალური საბჭოს მოწვევის შესახებ ბრიუსელში მიმართულია ევროპის, როგორც გლობალური ეკონომიკური მოთამაშის პოზიციების გამყარებისკენ, რაც აშშ-სა და ჩინეთთან კონკურენციაში გადამწყვეტია.

  • შესაძლო შედეგი: ევროპული ბაზრის ინტეგრაციის გაღრმავება, ერთიანი ეკონომიკური პოლიტიკის კოორდინაცია და დასავლური ბლოკის ეკონომიკური გავლენის ზრდა.

10. ინდოეთთან სტრატეგიული პარტნიორობა

  • თემა: თანამშრომლობა მაღალ ტექნოლოგიებში და კვალიფიციური კადრების მოზიდვა.

  • ციტატა: „ეს ქვეყანა (ინდოეთი) 1,4 მილიარდი მოსახლეობით... სურს ჩვენთან მჭიდრო თანამშრომლობა მაღალ ტექნოლოგიებში, ნანოტექნოლოგიებში, IT განვითარებაში, კვანტურ გამოთვლებსა და ხელოვნურ ინტელექტში... ბევრ ახალგაზრდა ინდოელს სურს გერმანიაში ჩამოსვლა და აქ მუშაობა.“

  • რას ნიშნავს ეს? მერცი ინდოეთს განიხილავს როგორც გერმანიის სტრატეგიულ პარტნიორს ტექნოლოგიური დეფიციტის შესავსებად. ეს არის ჩინეთზე დამოკიდებულების შემცირებისა და გლობალური მიწოდების ჯაჭვების დივერსიფიკაციის მცდელობა. ასევე, ეს არის ინსტრუმენტი გერმანული ინოვაციური ინდუსტრიების გაძლიერებისთვის.

  • შესაძლო შედეგი: გერმანული IT სექტორის მოდერნიზაცია, კვალიფიციური მუშახელის ნაკადის უზრუნველყოფა და გერმანიის პოზიციების გამყარება აზიურ ბაზარზე.

ფრიდრიხ მერცის გამოსვლა შესაძლოა წარმოადგენს გარდამტეხ მომენტს გერმანიის ეკონომიკურ პოლიტიკაში. მისი ხედვა არის პასუხი იმ სტაგნაციაზე, რომელშიც ქვეყანა ბოლო წლებში იმყოფებოდა. კანცლერი უბრუნდება ორდოლიბერალურ ფესვებს, სადაც სახელმწიფო ადგენს მკაცრ და სამართლიან ჩარჩოებს, ხოლო ეკონომიკური პროცესების მამოძრავებელი თავისუფალი ბაზარი და პირადი ინიციატივაა.

შესაბამისობა ამერიკის ახალ პოლიტიკასთან (NSS 2025)

აშშ-ის 2025 წლის დეკემბრის ეროვნული უსაფრთხოების სტრატეგია ხაზს უსვამს „ეკონომიკურ სახელმწიფოებრიობას“ (Economic Statecraft). მერცის გეგმა რამდენიმე პუნქტით სრულად ემთხვევა ვაშინგტონის ახალ კურსს:

  1. ეკონომიკური ძალა, როგორც თავდაცვისუნარიანობა: NSS 2025-ის მსგავსად, მერციც ამბობს: „ჩვენ გვინდა შეგვეძლოს თავის დაცვა, რათა არ დაგვჭირდეს თავის დაცვა“. ძლიერი ეკონომიკა განიხილება როგორც ნატოსა და დასავლური ალიანსის სიმტკიცის გარანტი.

  2. მოკავშირეების მედეგობა: აშშ-ის მოწოდება მოკავშირეებისადმი — გააძლიერონ შიდა ინდუსტრიული ბაზა — მერცის საგადასახადო და ენერგეტიკული რეფორმების მთავარი მიზანია.

  3. ტექნოლოგიური სუვერენიტეტი: ინდოეთთან თანამშრომლობა და აქცენტი მაღალ ტექნოლოგიებზე პასუხობს აშშ-ის სტრატეგიას ავტოკრატიულ რეჟიმებზე (ჩინეთზე) დამოკიდებულების შემცირების შესახებ.

  4. სოციალური სტაბილურობა: NSS-ის მიზანი — ეკონომიკა საშუალო კლასისთვის — მერცის მიერ „Mittelstand“-ის დაცვაში აისახება.

შეიძლება ითქვას, რომ მერცის ეკონომიკური დღის წესრიგი არის გერმანიის მცდელობა, დაუბრუნდეს გლობალური ლიდერის სტატუსს არა მხოლოდ დიპლომატიით, არამედ რეალური ეკონომიკური სიმძლავრით. მისი პოლიტიკა სინქრონშია ამერიკის ახალ სტრატეგიულ ხედვასთან: დასავლეთის უსაფრთხოება უნდა იდგეს ძლიერ, ეფექტიან და საბაზრო პრინციპებზე დაფუძნებულ ეკონომიკებზე.

მერცის ორდოლიბერალიზმი, როგორც კომპრომისი – კრიტიკული შეფასება საბაზრო თვალსაზრისით

მიუხედავად იმისა, რომ კანცლერ ფრიდრიხ მერცის ხედვა გერმანიის ეკონომიკის გაჯანსაღებისკენ გადადგმული პოზიტიური ნაბიჯია, თანმიმდევრული საბაზრო მიდგომების ჭრილში ის მაინც კომპრომისულ მოდელად შეიძლება ჩაითვალოს. მერცის გეგმა ცდილობს არსებული სახელმწიფოებრივი სისტემის „შეკეთებას“ და არა მის შემცირებას ყველგან, სადაც ეს შესაძლებელია.

  1. მონეტარული სისტემის იგნორირება: გამოსვლაში ფაქტობრივად არაფერია ნათქვამი მონეტარულ რეფორმაზე. სანამ ქვეყნის ეკონომიკა დამოკიდებულია ცენტრალიზებულ საბანკო სისტემასა და საერთაშორისო ფიატ-ვალუტაზე, ნებისმიერი საგადასახადო შეღავათი შეიძლება გაუფასურდეს ინფლაციური პროცესებით. ნამდვილი ეკონომიკური თავისუფლება მოითხოვს ფულზე სახელმწიფოს მონოპოლიის გაუქმებას და კერძო, კონკურენტუნარიანი მონეტარული სისტემების დაშვებას.

  2. სამართლებრივი და უსაფრთხოების მონოპოლია: ორდოლიბერალიზმის ქვაკუთხედი — „ძლიერი სახელმწიფო ჩარჩო“ (Ordnung) — თავისთავად შეიცავს საფრთხეს. როდესაც სახელმწიფო ფლობს მონოპოლიას სამართალსა და უსაფრთხოებაზე, ის ყოველთვის იპოვის გზას ბიუროკრატიის გაფართოებისთვის. მერცის მიდგომა არ ითვალისწინებს მართლმსაჯულების ან უსაფრთხოების სერვისების დეცენტრალიზაციას.

  3. პრივატიზაციის სიმცირე: მერცი საუბრობს ბიუროკრატიის შემცირებაზე, თუმცა არ ახსენებს სოციალური სფეროების — ჯანდაცვის, განათლებისა და ინფრასტრუქტურის — ფუნდამენტურ რეფორმასა და მათ სრულ ან ნაწილობრივ პრივატიზებას. საბაზრო ლოგიკით, სანამ ეს სფეროები სახელმწიფო მართვის ქვეშაა, ისინი ყოველთვის დარჩებიან არაეფექტურობისა და მაღალი ხარჯების წყაროდ.

  4. დეცენტრალიზაციის ნაკლებობა: გერმანიის ეკონომიკური აღორძინებისთვის შესაძლოა უფრო ეფექტური იყოს არა ერთიანი ფედერალური რეფორმები, არამედ რეგიონული დეცენტრალიზაცია. მცირე, კონკურენტუნარიანი და თავისუფალი ტერიტორიული თვითმმართველობების წახალისება გაცილებით სწრაფად გამოავლენდა საუკეთესო ეკონომიკურ მოდელებს.

  5. შრომის ბაზრის შებოჭილობა და კორპორატივიზმი: მერცი მოუწოდებს მოქალაქეებს „მეტის მუშაობისკენ“, თუმცა ის არ ეხება შრომის ბაზრის ფუნდამენტურ პრობლემას — პროფკავშირების მონოპოლიურ გავლენასა და კოლექტიური მოლაპარაკებების სისტემას. ნამდვილი თავისუფლება მოითხოვს ინდივიდუალურ შრომით ხელშეკრულებებზე გადასვლას.

  6. განათლების სახელმწიფო მონოპოლია: გამოსვლაში იგნორირებულია განათლების საკითხი. სანამ სახელმწიფო განსაზღვრავს სასწავლო პროგრამებსა და სტანდარტებს, ის ინარჩუნებს მონოპოლიას მომავალი თაობების აზროვნებაზე. ეკონომიკური აღორძინებისთვის აუცილებელია „საგანმანათლებლო თავისუფლება“.

  7. გარემოსდაცვითი რეგულაციები და საკუთრების უფლება: მერცი საუბრობს ენერგიის ფასების შემცირებაზე, მაგრამ კითხვის ნიშნის ქვეშ არ აყენებს იმ „მწვანე“ რეგულაციებსა და სუბსიდიებს, რომლებიც ამ ფასებს ხელოვნურად ზრდის. საბაზრო ალტერნატივა გულისხმობს გარემოს დაცვას კერძო საკუთრების უფლების მკაცრი დაცვით.

ნათელია, ფრიდრიხ მერცის გეგმა არის მცდელობა, რომ „სოციალური საბაზრო ეკონომიკა“ უფრო ეფექტიანი გახდეს, თუმცა ის ვერ ჭრის მთავარ პრობლემას — სახელმწიფოს გადამეტებულ როლს საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. სანამ ეკონომიკური აქტივობა სახელმწიფოს მიერ დადგენილ ჩარჩოებშია მოქცეული, ის მუდმივად იქნება შეზღუდული პოლიტიკური ინტერესებით, რაც გრძელვადიან პერსპექტივაში საბაზრო პროცესების დეგრადაციას იწვევს.

დასკვნა და აქტუალობა საქართველოსთვის

ფრიდრიხ მერცის „ორდოლიბერალური მანიფესტი“ ნიშნავს გერმანიის მცდელობას, დაუბრუნდეს საკუთარ ეკონომიკურ იდენტობას. ეს არის განაცხადი იმაზე, რომ ევროპის წამყვანი ძალა აცნობიერებს ინტერვენციონიზმის ჩიხს და ირჩევს ეფექტიანობაზე, დისციპლინასა და თავისუფალ კონკურენციაზე დაფუძნებულ გზას.

რატომ არის ეს აქტუალური საქართველოსთვის?

  • ევროინტეგრაცია და ეკონომიკური მოდელი: საქართველო, როგორც ევროკავშირის წევრობის კანდიდატი ქვეყანა, ხშირად დგას არჩევანის წინაშე — გადავიდეს თუ არა ევროპულ „სოციალურ-ბიუროკრატიულ“ მოდელზე. მერცის რეფორმები მიანიშნებს, რომ თავად ევროპის ეკონომიკური ცენტრი იწყებს დერეგულაციისა და ლიბერალიზაციისკენ დაბრუნებას. საქართველოსთვის ეს არის სიგნალი, რომ საკუთარი ლიბერალური ეკონომიკური რეფორმების შენარჩუნება და გაღრმავება სრულად პასუხობს ევროპის მომავალ დღის წესრიგს.

  • უსაფრთხოება და ეკონომიკა: მერცის ხედვა, რომ ეკონომიკური სიმძლავრე არის თავდაცვისუნარიანობის საფუძველი, უმნიშვნელოვანესია საქართველოსთვის. რეგიონში არსებული გეოპოლიტიკური გამოწვევების ფონზე, მხოლოდ ძლიერ ეკონომიკას შეუძლია უზრუნველყოს ქვეყნის სუვერენიტეტი და მდგრადობა.

  • Mittelstand და მცირე ბიზნესი: გერმანული საშუალო ბიზნესის დაცვის მოდელი შეიძლება გახდეს მაგალითი საქართველოსთვის, რათა შეიქმნას სტაბილური საშუალო კლასი, რომელიც არ იქნება დამოკიდებული სახელმწიფო გრანტებსა და სუბსიდიებზე.

  • სტრატეგიული პარტნიორობა: გერმანიის ორიენტირება ინდოეთსა და ტექნოლოგიურ სუვერენიტეტზე ქმნის შესაძლებლობებს საქართველოსთვის, როგორც სატრანზიტო და ციფრული ჰაბისთვის, რომელიც აკავშირებს დასავლეთს აზიის მზარდ ბაზრებთან.

შეჯამების სახით შეიძლება ითქვას, რომ მერცის პოლიტიკა არის გერმანიის „გამოღვიძება“. საქართველოსთვის კი ეს არის შანსი, დაინახოს თავისი ადგილი ახალ, უფრო პრაგმატულ და ეკონომიკურად ძლიერ დასავლურ ალიანსში, სადაც თავისუფალი ბაზარი კვლავ ხდება მთავარი სტრატეგიული ღირებულება.


კანცლერის გამოსვლის სრული ტექსტი იხილეთ აქ: https://www.bundesregierung.de/breg-de/aktuelles/rede-kanzler-ihk-halle-dessau-2402682

მითომანია პოლიტიკაში: როდესაც ალტერნატიული რეალობა გადარჩენის ერთადერთი გზაა

პაატა შეშელიძე  ფსიქოლოგიასა და პოლიტიკურ ანალიზს შორის ზღვარი ხშირად ძალიან თხელია. როდესაც საზოგადოება აკვირდება ლიდერებს, რომლებიც აშკარა...